به گزارش شبکه سلامت، «ایسکمی حاد مزانتریک» یک اورژانس پزشکی است. هنگامی که جریان خون به رودهها قطع میشود، بافتها از اکسیژن و مواد مغذی محروم میشوند. نکته مهم اینکه بازیابی جریان خون در این عارضه میتواند به دلیل افزایش ناگهانی التهاب و مولکولهای مضر حاوی اکسیژن که به عنوان گونههای فعال اکسیژن شناخته میشوند، باعث آسیب بیشتر شود.
میزان مرگ و میر این عارضه همچنان بالا است و در حال حاضر هیچ داروی تأیید شدهای که به طور خاص برای کاهش این نوع آسیب روده طراحی شده باشد، وجود ندارد.
پژوهشگران چه کردند؟
پژوهشگران از ۳۶ موش استفاده کردند و به طور موقت یک شریان اصلی روده را به مدت یک ساعت مسدود کردند و پس از آن یک ساعت جریان خون احیا شد. برخی از حیوانات قبل از ترمیم جریان خون، تزریق فسفاتیدیل سرین دریافت کردند، در حالی که برخی دیگر این کار را نکردند.
سپس پژوهشگران بافت روده را از نظر علائم آسیب، التهاب، استرس اکسیداتیو و مرگ سلولی بررسی کردند. آنها همچنین بررسی کردند که آیا سیستم سیگنالینگ بقای سلولی معروف به مسیر Akt/mTOR در این امر دخیل است یا خیر.
آنها چه چیزی یافتند؟
بالاترین دوز آزمایش شده فسفاتیدیل سرین (۴۰ میلیگرم بر کیلوگرم) قابل توجهترین مزایا را به همراه داشت:
* بافت روده آسیب ساختاری کمتری را در زیر میکروسکوپ نشان داد.
* سطح نشانگرهای مضر استرس اکسیداتیو کاهش یافت.
* دفاع آنتیاکسیدانی طبیعی افزایش یافت.
* مولکولهای التهابی، از جمله TNF-α و IL-6، کاهش یافتند.
* نشانگرهای مرگ برنامهریزی شده سلولی (آپوپتوز) کاهش یافت.
* پروتئینهای محافظ بقای سلولی فعالتر شدند.
این درمان همچنین فعالیت مسیر سیگنالینگ Akt/mTOR را بازیابی کرد، که به سلولها کمک میکند تا از استرس جان سالم به در برده و آسیب را ترمیم کنند. محققان معتقدند فعال شدن این مسیر ممکن است یکی از دلایل اصلی محافظت فسفاتیدیلسرین باشد.
فسفاتیدیلسرین چگونه کار میکند؟
فسفاتیدیلسرین یک جزء طبیعی غشای سلولی است و در حال حاضر به مقدار کمی از طریق غذا مصرف میشود. مطالعات قبلی نشان دادهاند که میتواند التهاب را کاهش دهد، از دفاع آنتیاکسیدانی پشتیبانی کند و به تنظیم بقای سلول کمک کند. در این مطالعه، مدلسازی کامپیوتری و آزمایشهای آزمایشگاهی هر دو به مسیر Akt/mTOR به عنوان هدف احتمالی اثرات محافظتی فسفاتیدیلسرین اشاره کردند.
محدودیتها چیست؟
این تحقیق فقط روی موشها انجام شد، نه روی انسان. مطالعات حیوانی برای درک مکانیسمهای بیولوژیکی مفید هستند، اما درمانهایی که در حیوانات مؤثر هستند همیشه در افراد مؤثر نیستند.
این مطالعه همچنین پیامدهای کوتاهمدت پس از آسیب را بررسی کرد، بنابراین اثرات بلندمدت آن ناشناخته باقی مانده است. قبل از اینکه فسفاتیدیلسرین بتواند به عنوان درمانی برای بیماران مبتلا به ایسکمی مزانتریک در نظر گرفته شود، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
خلاصه کلام
این مطالعه نشان میدهد که فسفاتیدیلسرین ممکن است با کاهش التهاب، استرس اکسیداتیو و مرگ سلولی و در عین حال فعال کردن مسیرهای مهم ترمیم سلولی، به محافظت از بافت روده در برابر آسیب شدید پس از بازیابی جریان خون کمک کند. اگرچه یافتهها امیدوارکننده هستند، اما قبل از استفاده از این رویکرد در عمل بالینی، هنوز به مطالعات انسانی نیاز دارد.
دیدگاهها